Tytul Co to jest masoneria Autor Kazimierz Marian Morawski, Włodzimierz Moszczyński Miejsce wydania Poznań Wydano w roku 1997 ISBN 83-86906-81-2 Wydawnictwo WERS Adres wydawnictwa 60-962 Poznań 22 skr. poczt. 59 Tel: Fax: Adres wydawnictwa w internecie Email wolna-polska@wp.pl Elektroniczna wersja ksiazki

Fragment noty wydawniczej

Oddajemy w ręce Czytelników kolejny tom serii wydawniczej "Nowy Porządek Świata". Jest nim jedna z najpopularniejszych, poświęconych masonerii, książek wydanych w okresie dwudziestolecia niepodległej Rzeczypospolitej - CO TO JEST MASONERIA Kazimierza M. Morawskiego i Włodzimierza Moszczyńskiego. Książka ta w sposób prosty, jasny i przystępny ukazuje korzenie, cele, działanie sekty masonów. Mottem, klamrą spinającą książkę jest fragment wystąpienia amerykańskiego rabina dr Izaaka Wise - "Masoneria jest instytucją żydowską, której historia, stopnie, godności, hasła i nauki są żydowskie od początku do końca". Autorzy ukazują tło międzynarodowe działań masońskich, jak i rolę masonerii i jej znaczenie w międzywojennej Polsce. W dzisiejszych czasach - wzmożonej aktywności i rozwoju lóż masońskich w naszej Ojczyźnie - książka ta jest niezbędnym i podstawowym kompendium wiedzy dla każdego Polaka. Szczególną uwagę warto w tej książce zwrócić na działalność wolnomularstwa na forum Ligi Narodów (i odnieść to do dzisiejszej Organizacji Narodów Zjednoczonych), masońską doktrynę Paneuropy (i odnieść to do Unii Europejskiej), odwiecznej masońskiej doktryny "zjednoczenia całej ludzkości", "Republiki Światowej" (i odnieść to do dzisiejszego Nowego Porządku Świata i powstającego na naszych oczach Rządu Światowego i Światowego Parlamentu). Niektóre z tych paraleli mogą się wydać Czytelnikom zaskakujące...

 

Fragmenty książki K.M.Morawskiego i W.Moszczyńskiego "Co to jest masoneria"

Z celu ogólnego masonerii wynikają aktualne programy jej działalności w poszczególnych dziedzinach życia. Latami przełomowymi dla masonerii były lata wielkiej wojny. W ostatecznym jej wyniku osiągnęła ona pełnię władzy politycznej we wszystkich prawie państwach. Na kongresie wersalskim tryumfowała niepodzielnie wespół z żydostwem i rozgromiła ostatecznie państwa i narody katolickie: Katolicką Austrię wreszcie powaliła; katolicką Bawarię i inne państwa niemieckie - powtarzamy za B. Chełmińskim- zepchnęła do roli prowincji pod władzą protestanckich Prus; katolickich Chorwatów oddała pod panowanie prawosławnych Serbów; katolickich Słowaków wtłoczyła do zlaicyzowanych i husyckich Czech; katolickie Węgry okroiła na rzecz prawosławnej Rumunii; katolickie Włochy odsunęła od podziału kolonii; jedynie katolicka Polska zbuntowała się jej władzy i w krwawych powstaniach wywalczyła sobie granice - musiała jednak wkrótce znowu krwawo się zmagać-jak gdyby za karę. Osiągnąwszy pełnię władzy, rozpoczęła masoneria realizację swoich celów, rozpoczęła urzeczywistniać dawno upragnione bratanie i jednoczenie ludzkości: "na podwórzu Świątyni Salomona":

"Nadejdzie dzień, kiedy u wszystkich ludów, które nie miały ani XVIII-go wieku, ani 1789 roku, runą monarchie i religie. Ten dzień nie jest już daleki. To jest dzień, którego oczekujemy... Wtedy nie będzie już podziałów i granic krajów, dzielących dziś masonerię; to jest pełen blasku ideał przyszłości, który mamy przed oczyma. Naszą rzeczą jest przyspieszyć dzień powszechnego zbratania."

Celem politycznym masonerii, który sobie wytknęła na długo jeszcze przed wojną, a który po wojnie zaczęła w szybkim tempie urzeczywistniać, była demokratyczna Republika Światowa:

"Proklamujemy Republikę Światową, skasowanie granic, istnienie jednego jedynego prawa: prawa człowieka, które ogłosili nasi chwalebni poprzednicy z Wielkiej Rewolucji" -ogłasza hiszpański "brat" Lozano na światowym kongresie w Rzymie w 1914 r.

Na drodze do utworzenia Republiki Światowej w pierwszym rzędzie Stworzono instytucję międzynarodową, która by w odpowiednim momencie mogła się przekształcić na rząd Republiki Światowej, a następnie rozpoczęto przekreślanie i kasowanie wszelkich granic: religijnych, językowych, narodowościowych, gospodarczych, ustrojowych i politycznych - chwilowo drogą stopniowego realizowania, gdy droga bezpośrednia i krótsza - przez światową rewolucję ("weltoktober") - nie wszędzie się powiodła. O drodze tej jednak nigdy nie zapomniano, pozostawiając przygotowanie jej mniej lub więcej konsekwentnym "wyznawcom" Mordochaja Marksa.

Instytucją, która ma w przyszłości przekształcić się na rząd centralny masońskiej Republiki Światowej, jest - a właściwie: miała być - Liga Narodów. Utworzenie jej zostało postanowione na międzynarodowym kongresie masońskim w Paryżu w dniach 28, 29 i 30 czerwca 1917 r., a projekt jej organizacji był już uprzednio opracowany przez "Wielki Wschód Francji" i przyjęty na wewnętrznym kongresie masońskim 14 i 15 stycznia 1917 r. Na widomy znak masońskiego pochodzenia Ligi jej zgromadzenia są otwierane uroczystym uderzeniem młota - ceremoniałem zapożyczonym bezpośrednio z rytuału lożowego i znakiem zrozumiałym dla "wtajemniczonych" "braci".

"Zapewne, w jednym punkcie mają rację ludzie, którzy domyślają się związku między Ligą Narodów a masonerią. Liga Narodów jako taka wypłynęła z masońskiej koncepcji... To jest aktywem masonerii, z którego może być dumna" - stwierdza Eugen Lennhoff, wybitny mason.

Wybitny zaś żyd, Izrael Zangwill, przedstawia Ligę Narodów jako wypływającą "w istocie swojej z natchnienia żydowskiego".

"Liga Narodów -- to dawny ideał żydowski. Dopiero w naszych czasach ten ideał nacjonalizmu i internacjonalizmu zarazem został zrozumiany przez świat. Żydzi pielęgnowali go od trzech tysięcy lat. Wyszedł on z judaizmu i zawarty jest w większości głównych pouczeń naszego prawa i naszych proroków"- wyjaśnia inny żyd, Sampfer.

Gdy zastanawiano się, gdzie wybrać siedzibę Ligi Narodów, żydzi zgłosili Jerozolimę:

"Liga Narodów, to nieskazitelne dziecię ducha Izraela, powinno żyć i oddychać powietrzem swego rodzica. Liga Narodów powinna mieć siedzibę we wnętrzu murów i wśród wież miasta pokoju, Jerozolimy."

Zapewne ze względów geograficznych wybrano jednak Genewę. -

"Pojęcie "Ojczyzny" jest przestarzałe. Musi być zastąpione przez "Ojczyznę Światową", rządzoną przez organ w rodzaju Ligi Narodów. Dzisiejsza Liga Narodów składa się prawie wyłącznie z Braci, a więc masonów, którzy rozumieją, że nacjonalizm się przeżył" - ogłasza kongres masoński w Belgradzie w 1926 r. w momencie wstępowania Niemiec do Ligi Narodów.

"Gmach, który z takim trudem wzniosły delegacje żydowskie z Ameryki i Anglii w Paryżu .w 1919 r. [Kongres Wersalski], zawaliłby się gdyby Liga Narodów upadła."

W dążeniu do zjednoczenia całej ludzkości "na podwórzu Świątyni Salomona" wprowadzono przede wszystkim w państwach ustrój demokratyczny, w którym rzeczywistymi ośrodkami władzy stały się ukryte loże masońskie. Dla ułatwienia zaś dalszych prac nad "powszechnym zbrataniem ludzkości" położono specjalny nacisk na całkowite opanowanie polityki zagranicznej oraz spraw wychowania i kultury poszczególnych krajów. Pełna demokracja ze specjalnie rozwiniętą propagandą pacyfizmu (rozbrojenie materialne i moralne) z jednej strony, a nowe prawodawstwa małżeńskie, propaganda ograniczenia urodzin, "ułatwione" życie itp. z drugiej - miały wyniszczyć poszczególne narody i państwa fizycznie i duchowo. Niwelowanie różnic religijnych rozpoczęto m. in. od wzmożenia propagandy bezbożnictwa, wolnomyślicielstwa i rotarianizmu oraz - ataków na Kościół przez popieranie sekt i judaizowanie go od wewnątrz. W dziedzinie językowej udzieliły loże szerokiego poparcia "międzynarodowemu językowi" esperanto, płodowi żyda. Ludwika Lazara Zamenhofa. Opornych zaś, czy leniwych masonów, którzy niezbyt chętnie garnęli się do nauki, zastraszano... łaciną:

"Jeżeli tym językiem ["międzynarodowym"] nie będzie esperanto, to będzie nim łacina. Czy wy, masoni "Wielkiego Wschodu Francji" skłonni jesteście popierać rozszerzanie się łaciny, czy też wolicie zastąpić ją językiem nowym?" Przypomina to grożenie diabłu święconą wodą.

Etapem pośrednim na drodze do realizacji Republiki Światowej miały być Stany Zjednoczone Europy, tzw. "Paneuropa". Zadaniem jej miało być skasowanie granic gospodarczych i narodowościowych, aby - po osiągnięciu tego - skasować granice polityczne między państwami i utworzyć ostatecznie Republikę Światową. "Fuhrer'em" i "apostołem" Paneuropy został hr. Richard Nikolaus Coudenhove-Kalergi, członek wiedeńskiej loży "Humanitas" i kapituły - zrzeszenia masonów 18-tego stopnia, tzw. "Różokrzyżowców", w "Obrządku Szkockim Dawnym Uznanym" - p.n. "Kapitel Mozart im Tale von Wien" w Wiedniu, Ojcem jego był austriacki hrabia Heinrich Coudenhove-Kalergi, matką - Japonka Aoyama. Urodził się w Tokio w 1894 r., ożenił - z żydowską aktorką Idą Roland z domu Klausner. Centrala przygotowawcza i propagandowa Paneuropy została utworzona w Austrii. W Stanach Zjednoczonych A. P. powstał komitet pomocniczy, założony przez loże amerykańskie z bankierem żydowskim, Feliksem Warburgiem i b. posłem żydowskim do Kongresu, Straussem na czele. We Francji ożywioną propagandę prowadzili A. Briand, E. Herriot (który wygłosił w Sorbonie cykl wykładów o Paneuropie) i J. Romains . W Niemczech działał w tym kierunku minister spraw zagranicznych Rzeszy, G. Stresemann ze swą małżonką, żydówką, z domu Kleefeld.

"Czyż nie z łona masonerii wytrysnęła iskra, co spowodowała wyklucie się Ligi Narodów, Międzynarodowego Biura Pracy i wszystkich instytucji międzynarodowych, co tworzą znojny, ale owocny zarys Stanów Zjednoczonych Europy, a może i świata?"

Znakiem Paneuropy został czerwony krzyż "Różokrzyżowców" - taki sam jak ten, który odkrył K. M. Morawski na pieczęci "Bractwa Wrogów Wstrzemięźliwości" Augusta Mocnego. Zadaniem konkretnym Paneuropy było skasowanie gospodarstw narodowych poszczególnych państw, a utworzenie jednego wielkiego gospodarstwa międzynarodowego, w którym pojedyncze państwo byłoby nastawione na produkcję jednego rodzaju, uzupełniając swoje potrzeby w innych dziedzinach wytworami pozostałych państw. Przemysł miał być upaństwowiony i skartelizowany celem racjonalnego podziału produkcji w skali międzypaństwowej, gospodarstwa zaś rolne - uprzemysłowione i zracjonalizowane w oparciu o międzynarodowy kapitał; sprawami finansowymi miał się zajmować centralny międzynarodowy bank. W ten sposób poszczególne państwa zostałyby całkowicie uzależnione, "zjednoczenie powszechne" w dziedzinie gospodarczej zostałoby spełnione. Elitą fachową, przygotowującą to "zjednoczenie", a w przyszłości i elitą kierowniczą w powszechnym gospodarstwie międzynarodowym - poza specjalnymi zespołami lożowymi - mieli być w planach masonerii przede wszystkim członkowie "Rotary Club'ów". Opanowanie bowiem życia gospodarczego poszczególnych państw jest celem w dziedzinie gospodarczej "Rotarjańskiej Międzynarodówki". Po opanowaniu gospodarczym poszczególnych państw, miała jeszcze Paneuropa spełnić dyskretnie ważne zadanie: skasować różnice narodowościowe. W planach gospodarczych mówiło się, iż dla zracjonalizowania gospodarstwa światowego należy "racjonalnie" rozmieścić siły robocze, należy przeprowadzić "racjonalne" ich przesiedlenie, które "musi być sprawiedliwe" i w równym stopniu obejmować wszystkie państwa. Projektów podobnych było więcej. Nabierają zaś one dopiero wtedy właściwego znaczenia, gdy się dowiemy, że ideałem przyszłego obywatela Paneuropy był rasowy mieszaniec (a żydzi, jako "naród wybrany" i "rasa specjalna", zająć mieli w Republice Światowej stanowiska kierownicze):

"Nadchodzący człowiek przyszłości będzie mieszańcem. Dla Paneuropy życzę sobie eurazyjsko-negroidamej rasy przyszłości, aby osobowości zapewnić różnorakość. Przywódcami mają być żydzi, ponieważ dobrotliwa Opatrzność obdarzyła Europę żydami, jako nową rasą szlachecką z łaski Ducha" - wyznaje otwarcie wódz Paneuropy, hr. Coudenhove.

Tu tkwi może także wyjaśnienie, dlaczego w dzisiejszych czasach wszelkiego rodzaju mieszańcy, a specjalnie mieszańcy żydowscy ("połączenie kongenialne"), zajmują w wielu państwach i instytucjach ważne i kluczowe stanowiska i są na każdym kroku uprzywilejowani. Stwierdzenie, że są to "nadchodzący ludzie przyszłości" masońskiej Republiki Światowej, tłumaczy - zdaje się - wiele.